Anama İyi Bak Baba

Benden sana evlat vasiyetidir; baba, anneme iyi bak!
Akşam en heyecanıyla televizyon izlerken, sen anneme bak.
Yaşanmışlıklarını göreceksin çocuksu bakışlarında;
Yaşattıklarını, yaşatamadıklarını, sana adanmış koskocaman bir ömrü göreceksin bakışlarında.
Akşamları geç geldiğinde yiyemediği lokmaları göreceksin, boğazına dizilen.
Sen kızmayasın diye, uyurken komşulara gidişlerini, bizim ağzımızı kapatmalarını, yüreğinin ağzına geldiği zamanları göreceksin.
Baba, anneme iyi bak…
- ' Hanım ben gidiyorum ' dediğinde, sen merdivenleri inene kadar ardından bakan insana bir kez durup, merdivenin 5. basamağında, sen bak!
Gözlerinde sen daha gitmeden seni özleyen bir kadın göreceksin.
Sokakta gördüğün arkadaşının sıktığın eli gibi bir kez olsun sarıl ona.
Sıkıca!
Sevgiyle!
Saatlerini harcadığın kahve sandalyesinde, yudumlarken bardağından çayını; hiç birinin tadının annemin çayının tadına benzemediğini fark ederek; evde, senin için yemek yapmanın telaşında olan o kadını düşün.
Koyarak üç beş kuruş yarım bıraktığın bardağın yanına, en hızlı adımlarınla koş baba.
Seni terk eden annen gibi,
Ardından bıçaklayan dostların gibi,
Senin kıymetini bilmeyen evlatların gibi değil;
Ne zaman düşsen, canın acımasın diye düştüğün yere çimen olan,
Her bayramda senin elini ‘’evimin direği ‘’ diyerek öpen o kadına iyi bak baba.
Ne kadar usulca çıksan da merdivenleri
Senin geldiğini daha ilk basamakta anlayan kadına,
Yüzün asıksa, mutfağında sessizce ağlayan ama sana soğanın ne kadar acı olduğunu söyleyen kadına,
Sen hastaneye yattığında; ağlarken uyuyan, uyanınca ağlayan; ' bu ev çok büyük geldi bana ' diyen anama iyi bak baba.
Sarıl boynuna.
Tut ellerinden, öpüver.
Ve deki ona;
' Siyah saçlarımın terk ettiği yıllarımdan geriye, bir sen kaldın ve ben bir tek sana kaldım.! '
Anama iyi bak baba.
Onun gözlerinde sana adanmış koskocaman bir ömür göreceksin ! .

Yoksulluğun Sebepleri

Hadîs-i şerîfde şöyle gelmişdir: (İnsana yoksulluk, yirmidört şeyden gelir:
1- Zarûret olmadan ayakda bevl etmek.
2- Cünüb olarak ta’âm yimek.
3- Ekmek ufağını, hor görüp basmak.
4- Soğan ve sarmısak kabuklarını ateşe atmak.
5- Büyüklerin önünde yürümek.
6- Babasını ve anasını adıyla çagırmak.
7- Agaç ve süpürge çöpü ile dişini karışdırmak.
8- Elini balçıkla yıkamak.
9- Eşik üzerine oturmak.
10- Bevl etdiği yerde, abdest almak.
11- Çanağı ve çömleği, yıkamadan ta’âm koymak.
12- Esvâbını üstünde dikmek.
13- Aç iken soğan yimek.
14- Yüzünü eteği ile silmek.
15- Evinde örümcek bırakmak.
16- Sabâh nemâzını kılınca mescidden acele çıkmak.
17- Pazara, erken gidip, geç dönmek.
18- Yoksul kimseden ekmek satın almak.
19- Babaya ve anaya, kötü düâda bulunmak.
20- Çıplak yatmak.
21- Kap kaçağı, örtüsüz bırakmak.
22- Çırağı, mumu üfleyerek söndürmek.
23- Her şeyi, bismillah demeden işlemek.
24- Şalvarını ayakda giymek.)

İslam Ahlakı S.283

Çok Güzel Müjdeler

Evliyânın büyüklerinden Hasan-ı Basrî hazretleri anlatır: Mûsâ aleyhisselâm Cenâb-ı Hakka sordu:

– Yâ Rabbî, hastaları ziyâret edenlere ne gibi ecirler verirsin?
Allahü teâlâ buyurdu:
- Analarından doğdukları günkü gibi günâhsız hâle getiririm.
Mûsâ aleyhisselâm sordu:
- Cenâzeleri teşyî edenlere ne gibi ecirler verirsin?
Allahü teâlâ buyurdu:
- Onlar öldüğü zaman cenâzelerine katılmak üzere melekler gönderirim. Önce kabre kadar onu teşyî ederler. Yanında bulunup onu uğurlarlar. Daha sonra kıyâmet günü de mahşer yerine teşyî ederler.
Mûsâ aleyhisselâm sordu:
- Musîbetlere düçâr olanlara tâziyede bulunanlar için ne gibi ecirler verirsin?
Allahü teâlâ buyurdu:
- Hiçbir himâyenin bulunmadığı ve ancak benim himâyemin bulunduğu kıyâmet günü, onları himâyeme alırım.

Valide Sultan İsimlerinin Manaları

Hayme: Koruyup Kollayan

Halîme: Huyu yumuşak, sert ve hiddetli olmayan

Mâl,Mâlhun: Al yanaklı

Nilüfer: Geniş yapraklı, durgun sularda yetişen bir su bitkisi

Gülçiçek: Gül gibi taze, çiçek tazeliği taşıyan

Devlet: Kuvvet, nüfus, servet, baht

Emine: Güvenilir, inanılır, emniyetli

Hadice: Önce doğan kız çocuğu

Hümâ: Güvercin büyüklüğünde, zümrüt yeşili renkli, üzerinden geçtiği kişilere zenginlik ve mutluluk getireceğine inanılan kuş, devlet kuşu

Gülbahar: Bahar gülü

Ayşe: Hayat, dirilik, bolluk içinde rahat yaşayan, nasipli, rızıklı

Hafsa: Dişi arslan yavrusu, toplayan, birleştiren

Hürrem: Gönül açıcı, sevinçli, taze, şen, güler yüzlü

Nurbânu: Nurlu hanım

Safiye: Katıksız, duru, temiz, saf

Handan: Gülen, güleç, şen

Mahfirûz: Parlak ay

Mahpeyker: Ay yüzlü, parlak, güzel ve nur yüzlü

Terhan: Soylu,seçkin

Saliha: Dinine bağlı, faziletli

Dilâşûb: Gönül karıştıran

Muazzez: Saygı duyulan, saygı ile karşılanan, izzetli

Mehpâre: Ay parçası, güzel

Emetullah: Allah’ın kulu, kölesi

Râbia: Dördüncü

Gülnûş: Gül içen

Sebkatî: Geçen, ilerleyen

Şehsuvar: Usta ve cesur binici, önde giden

Mihrişah: Şahın güneşi, sevgilisi

Şermî: Utangaç, mahcup

Sineperver: Gönül seven

Nakşıdil: Gönül süsü

Bezmialem: Herkesi neşelendiren

Pertevniyâl: Işık fidanı

Şevkefzâ: Şevklendiren, neşeartıran

Tirimüjgan: Ok kirpikli

Rahîme: Merhametli

Perestû: Çok sevilen, kırlangıç (piristû)

Gülcemâl: Gül gibi, gül yüzlü

Fâtıma: Sütten çeşme, kendisi ve nesli cehennem ateşinden kesilmiş

Gülistû: Güllük, gül bahçesi (gülistân)

Gıybet

Eğer gıybet etseydim, anamı, babamı gıybet ederdim. Çünkü sevâblarımın onlara verilmesi daha hayırlı olur. Abdullah bin Mübârek.


Evliyalar Ansiklopedisi 
S. 162